Jerzy Myszor, Pielgrzymki śląskie do Ziemi Świętej w latach 1840-1914. Studia i materiały, Katowice 2017, ss. 368. Księgarnia św. Jacka.
Wydarzenia wielkanocne na Kalwarii po upadku krucjat poznawano i przeżywano wyłącznie z kart Pisma świętego, z kazań, rozmyślań, obrazów, rzeźb, nabożeństw pasyjnych odprawianych głównie na kalwariach budowanych w krajobrazie przypominającym ten oryginalny, wzorcowy, czyli jerozolimski.
Miejsca wydarzeń wielkanocnych widziane w wyobraźni wkrótce można było skonfrontować na miejscu z pamiątkami, jakie faktycznie pozostały z czasów Jezusa. Cezurą w ruchu pielgrzymkowym w XIX wieku było wspomniane wyżej otwarcie imperium osmańskiego na pątników oraz uruchomienie nowoczesnych środków komunikacji zbiorowej – kolei żelaznej do portów w Marsylii i Triestu, z którego ruszały statki do Jafy, bramy do Ziemi Świętej. [...]. Z Ziemi Świętej przywożono wspomnienia, którymi dzielono się na organizowanych specjalnie spotkaniach całej społeczności parafialnej i pamiątkami w postaci różańców, krzyży, obrazków i zasuszonych kwiatów i gałązek oliwnych. Niektórzy przywozili nawet grudki ziemi, która uświęcona stopami Chrystusa stawała się relikwią. Przywozili ze sobą umiłowanie Męki Pańskiej, która owocowała w parafiach przede wszystkim bujnym rozwojem nabożeństwa drogi krzyżowej. Wprawdzie stacje drogi krzyżowej w kościołach śląskich pojawiają już w drugiej połowie XVIII wieku, to jednak powszechnie nabożeństwo to weszło już na dobre do kościołów w ostatnich dekadach XIX wieku.
Zakup: Księgarnia św. Jacka
Patrz: Pielgrzymki - omówienie
- Szczegóły
- Kategoria: Książki
- Odsłon: 3123
Błogosławiony Emil Szramek - Męczennik. Jerzy Myszor (ed.), Katowice 2013. Wydawnictwo Emmanuel [1] , ss. 214. (edycja dokumentów).
ISBN 978-83-63757-29-8
Publikacja dokumentów, wspomnień, listów obozowych związanych z męczeństwem ks. Emila Szramka – wyniesionego na ołtarze w 1999 roku otwiera serię "Źródła do dziejów Kościoła katolickiego na Górnym Śląsku". Historyk znajdzie w tej publikacji krytyczne wydanie licznych dokumentów z ostatniego etapu życia proboszcza kościoła mariackiego.
Do najważniejszych dokumentów należą listy obozowe, krytycznie wydane, opatrzone komentarzem i wyjaśniające okoliczności napisania listu oraz identyfikujące najbliższe osoby Szramka. Poza tym, otrzymaliśmy wybór wspomnień, relacji, drobnych zapisków, ludzi, którzy byli blisko Szramka zarówno w Katowicach, ale i potem – na ostatniej drodze życia – w obozie w Dachau. Lektura dokumentów pozwala na zbudowanie obrazu kapłana, Polaka, męczennika, niezłomnego świadka wiary umęczonego, ale i zmartwychwstałego Chrystusa. „Teraz rozumiemy [o] wiele więcej niż przedtem, zanim tu przybyliśmy, rozumiemy, że święty Poeta trafnie głosił: »Nie zazdrość złoczyńcom i nie bądź oburzony na tych, którzy czynią przemoc!«. Tego, co naprawdę jest nasze, nikt nie może nam odebrać. Złodziej okrada tylko samego siebie, a nas obdarza wolnością duchową. Głos naszej duszy mówi nam, że my, prześladowani, nie przegraliśmy, lecz zwyciężyliśmy. Nie dopiero w blasku tamtego świata, lecz już teraz zapewnia nas o tym głos wewnętrzny i nasza dusza" (Ks. Emil Szramek, fragment kazania wygłoszonego w Dachau).
- Szczegóły
- Kategoria: Książki
- Odsłon: 3081
Jerzy Myszor, Pobożny Ślązak idzie na wojnę z Francuzami 1870-1871, Katowice 2014, Wydawnictwo: Infort Editions, ISBN 978-83-64023-37-8, ss. 380.
Notka o książce: Wojnę francusko-pruską analizowali i opisywali w swoich pamiętnikach politycy, żołnierze najwyższej i niższej rangi, lekarze wojskowi, niemieccy jak Daffner, literaci, korespondenci najważniejszych gazet Europy i świata. Niektórzy z nich, jak marszałek Moltke (starszy), byli głównymi aktorami dramatu. Inni, wśród nich kapelani wojskowi i pielęgniarze, znajdowali się pośród żołnierzy, ale nie brali udziału w bezpośredniej walce.
- Szczegóły
- Kategoria: Książki
- Odsłon: 2768
Duszpasterstwo polskie we Francji w świetle korespondencji arcybiskupa Józefa Gawliny i księdza Kazimierza Kwaśnego w latach 1949-1963 Edycja dokumentów, wstęp i opracowanie Michał Kłakus, Katowice - Trans en Provence 2017.
Początki Polskiej Misji Katolickiej we Francji sięgają 1836 roku. Rektor Misji wraz z polskimi księżmi byli odpowiedzialni za zorganizowanie pomocy duszpasterskiej dla Polaków przybyłych do Francji w XIX i XX wieku. Ich liczba w latach 30-tych i po zakończeniu II wojny światowej przekraczała 400 tys. Dla Polaków we Francji wiara była wyrazicielką patriotyzmu.
- Szczegóły
- Kategoria: Książki
- Odsłon: 3183
Biskup Józef Gawlina w Związku Sowieckim, (źródła), Jerzy Myszor ed., Katowice 2015, ss. 400.
Józef Gawlina był pierwszym biskupem katolickim, który oficjalnie wjechał do Związku Sowieckiego. Z chwilą, gdy zaczęto organizować Armię Polską, biskup Gawlina uznał za swój obowiązek utworzenie duszpasterstwa powstającego tam Wojska Polskiego. Pertraktacje w tej sprawie nie były łatwe - zarówno ze stroną sowiecką, jak i z polskim środowiskiem emigracyjnym. Uważano bowiem, że może to dodatkowo utrudnić relacje z rządem sowieckim. Postawiono więc warunek zacieśnienia wizytacji biskupiej do oddziałów wojska i nie kontaktowania się z ludnością cywilną. Biskup nie zwracał jednak uwagi na te zastrzeżenia, także z tego powodu, że gdzie organizowały się oddziały wojskowe, tam gromadziła się również deportowana ludność polska. Kilkumiesięczny pobyt Biskupa Polowego wśród wygnańców polskich w ZSRR stał się wielkim wydarzeniem zarówno na płaszczyźnie kościelnej, jak i politycznej. Ks. prof. Jerzy Myszor w oparciu o liczne dokumenty przedstawił przebieg wizyty Biskupa Polowego z misją duszpasterską w Związku Sowieckim i jej owoce. Dzięki temu historiografia polska II wojny światowej otrzymała cenny przyczynek naukowy do poznania losów polskich wygnańców - żołnierzy i ludności cywilnej rozproszonej na bezkresnych obszarach Związku Sowieckiego. (Wstęp, Arcybiskup Szczepan Wesoły)
Bishop Józef Gawlina in the Soviet Union, (sources), Jerzy Myszor ed., Katowice 2015, pp. 400.
Jozef Gawlina was the first Catholic bishop to officially enter the Soviet Union. As the Polish Army began to be organised, Bishop Gawlina considered it his duty to establish a pastoral ministry for the Polish Army being formed there. Negotiations on this matter were not easy - both with the Soviet side and with the Polish émigré community. It was thought that this might further hamper relations with the Soviet government.
Thus, the condition was put forward that the bishop's visitation should be restricted to army units and that there should be no contact with the civilian population. However, the Bishop paid no heed to these reservations, not least because where the army units were organised, the deported Polish population also gathered there. The several-month stay of the Field Bishop among the Polish exiles in the USSR became a great event both on the ecclesiastical and political level. Rev. Prof. Jerzy Myszor, based on numerous documents, presented the course of the Field Bishop's visit with a pastoral mission in the Soviet Union and its fruits. Thanks to this, Polish historiography of the Second World War received a valuable scientific contribution to the knowledge of the fate of Polish exiles - soldiers and civilians scattered in the boundless areas of the Soviet Union. (Introduction, Archbishop Szczepan Wesoły)
- Szczegóły
- Kategoria: Książki
- Odsłon: 2692