Włodzimierz Cieński,  Od Lwowa do Teheranu, Wspomnienia duszpasterskie 1939-1942, ed i opr. Jacek Żurek, Katowice-Warszawa 2021.

Oddajemy do rąk Czytelników nowe, rozszerzone wydanie wspomnień ze Lwowa i z pobytu w Związku Radzieckim w latach 1939–1942 księdza Włodzimierza Cieńskiego. Oprócz nieznanego dotąd, oryginalnego tekstu wspomnień, nakreślonych przez autora na emigracji w Anglii krótko po wojnie, wydanie obecne zawiera obszerny szkic biograficzny o duchownym wraz z wprowadzeniem w problematykę katolickiego duszpasterstwa polowego i cywilnego w ZSRR, uwzględniającym istotną rolę, którą pełnił ówcześnie biskup polowy Józef Gawlina. Publikacja zawiera także wybór dokumentów źródłowych, kalendarium, mapy, część albumową z archiwalnymi zdjęciami z epoki oraz zestawienie, w postaci osobnych tablic, związków rodzinnych łączących osoby występujące na kartach samych wspomnień (Cieńscy, Dzieduszyccy, Szeptyccy, przedstawiciele innych rodzin).

 Osoba księdza Włodzimierza Cieńskiego (1897–1983), dziś raczej zapomniana, należała swego czasu do rzędu postaci jeśli nie głośnych, to w każdym razie znanych: potomek arystokratycznych rodzin ziemiańskich z Małopolski Wschodniej, syn Tadeusza, galicyjskiego polityka, brat Jana, ostatniego lwowskiego biskupa obrządku łacińskiego w okresie powojennym, członek Związku Walki Zbrojnej pod okupacją rosyjską. Przypadek, na który jednocześnie sam zapracował, wyniósł go w 1941 roku na stanowisko szefa duszpasterstwa katolickiego Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR pod dowództwem generała Władysława Andersa, czyniąc duchownego bliskim współpracownikiem biskupa polowego Józefa Gawliny. Po przejściu całego szlaku Armii Polskiej na Wschodzie oraz 2 korpusu, od Persji przez Włochy do Wielkiej Brytanii, w latach pięćdziesiątych osiadł w klasztorze kontemplacyjnym w Normandii, w którym spędził resztę swego, niezwykle przecież czynnego, życia.