Jakub Kania, ACIES BENE ORDINATA. Recepcja norm kanonicznych w nauczaniu i prawodawczej działalności arcybiskupa Damiana Zimonia [1985-2011], Katowice 2026 , ss. ok. 400.
Monografia ks. Jakuba, która trafia w nasze ręce, to świadectwo autentycznej radości z porządku panującego w Kościele. To radość z odkrywania i analizowania, ze spisywania, z systematyzowania, z chronologicznego zestawiania danych i wkomponowywania ich w ład tabel. Rzadko kiedy dołączony do książki aneks tak bardzo dopełnia istotę jej misji i wywołuje sam tytuł. Bo czyż te przejrzyste, równe, wielostronicowe spisy i indeksy nie wyrażają owej acies ordinata? Czy te różnych rozmiarów rubryki i wykazy nie wypełniają kolejnych kart jak maszerujące, niekończące się pododdziały wojska uszykowanego, prowadzonego przez ponad 25 lat ręką biskupa-hierarchy, „stawiającego swój lud w relacji ze świętymi mocami”? Biskupa wypełniającego powierzony mu przez Boga munus – urząd posługiwania, pasterza rozdzielającego obowiązki według Bożej woli i rozwiązującego wszelkie więzy apostolską władzą. (fragm. Przedmowy ks. dr. Bartłomieja Kuźnika)
Stosowanie prawa kościelnego w nauczaniu i działalności prawodawczej abp. Zimonia stanowi jedynie tło dla jego duszpasterskiej posługi. W tej posłudze nie tyle liczyła się norma prawa, ile konkretny człowiek. Zatem punktem wyjścia do stosowania prawa była sytuacja duszpasterska, a nie kanon. Prawo zobowiązuje biskupa do określonych działań, jednak w przypadku abp. Zimonia ich podejmowanie nie wypływało z ciążącej na nim prawnej powinności, ale z naturalnej troski o człowieka, o jego zbawienie, uświęcenie i wzrost w wierze, nawet wówczas, gdy konieczne było napomnienie kogoś lub przypomnienie obowiązujących norm. (fragm. zakończenia)