Szymon Resiak, Maksymiliana Sdralka wrocławska szkoła historyczna, Katowice 2026, wyd. WueM, Źródła do Dziejów Kościoła Katolickiego na Górnym Śląsku nr 40, w druku

Przedłożona praca doskonale wpisuje się w bogatą historiografię dziejów Kościoła na Śląsku. Autor postanowił odpowiedzieć na pytanie, czy udało się ks. prof. Sdralkowi wypracować (stworzyć) własną szkołę historii Kościoła oraz czym się ona charakteryzuje, jaki jest jej dorobek oraz na ile uczniowie przejęli jej metodologię. Autor książki wszystkie te analizy przeprowadza w sposób dogłębny, przemyślany, oryginalny. Udowadnia przy tym, że jest doskonałym znawcą podjętego tematu, co stało się możliwe po zebraniu bardzo bogatego materiału źródłowego, z rec. prof. Andrzej Kopiczko

Monografia autorstwa ks. Resiaka, wyróżniona przez śląskich badaczy dziejów Kościoła, wpisuje się w nurt współczesnych badań nad historią Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Wrocławskiego, ukazując ks. Sdralka jako twórcę oryginalnej szkoły metodologicznej. Kształtowała ona kolejne pokolenia historyków w duchu odpowiedzialności za ciągłość tradycji instytucjonalnej i duchowej. Kluczową tezą wrocławskiego profesora było przekonanie, że każda epoka historyczna stanowi swoiste provocatio (wezwanie) zarówno dla struktury kościelnej, jak i dla kondycji pojedynczego człowieka, z rec. prof. Henryk Olszar

Die von schlesischen Kirchenhistorikern ausgezeichnete Monografie von Szymon Resiak reiht sich in die Strömung der zeitgenössischen Forschungen zur Geschichte der Katholisch-Theologischen Fakultät der Universität Breslau ein und stellt Prof. Sdralek als Begründer einer eigenständigen methodologischen Schule dar. Diese prägte nachfolgende Generationen von Historikern im Geiste der Verantwortung für die Kontinuität der institutionellen und spirituellen Tradition. Die zentrale These des Breslauer Professors war die Überzeugung, dass jede historische Epoche eine Art „provocatio“ (Aufruf) sowohl für die kirchliche Struktur als auch für die Lage des einzelnen Menschen darstellt, aus der Rezension von Prof. Henryk Olszar